Nauczanie zdalne

 

....................................................................................

INSTRUKCJE - nowości w dzienniku elektronicznym

1. Jak odczytać w dzienniku elektronicznym ZADANIA DOMOWE wpisane przez nauczycieli? (kliknij)

2. Jak otworzyć i dodać ZAŁĄCZNIK na dzienniku elektronicznym? (kliknij)

....................................................................................

Kształcenie na odległość - poradnik (kliknij)

....................................................................................

Kilka słów od pedagoga

Szanowni Państwo!

Czas mija, a my nadal tkwimy w tej trudnej nowej dla każdego z nas sytuacji. Ograniczone życie publiczne, brak kontaktu z najbliższymi, rezygnacja z pasji, niepewność odnośnie pracy i edukacji dzieci. W tym okresie szczególnie musimy zadbać o dobrą atmosferę i organizację czasu, tak, by móc się wywiązywać z różnych obowiązków zawodowych i szkolnych, nauczyć się dzielić wspólną przestrzeń i znaleźć w tym wszystkim jeszcze sposób, by uszanować prawo do prywatności i zmienne nastroje każdego z domowników. To ogromne wyzwanie. Dla pocieszenia dodam: wierzę, że to stan przejściowy, który minie. Sytuacja ta wywołuje w nas napięcie i stres. Dlatego warto pamiętać o kilku wskazówkach, by obniżyć poziom lęku:

1. Zadbaj o dawny rytm dnia rodziny, a w szczególności rytm dzieci:
- czas powinien być rozdzielony podobnie jak w czasie, gdy pandemii nie było: czas wolny, nauka, obowiązki domowe. Zadbaj, by nie spędzało większości dnia przed telewizorem czy komputerem.
- zachowajmy podobne pory spożywania posiłków oraz snu żeby nie rozregulować naszego zegara biologicznego,
- dobrze, żeby dziecko ubrało się w normalne ubranie (nie wskazane jest chodzenie cały dzień w piżamie, chyba że to weekend )
- dbajmy o dobrą atmosferę, o relacje, nie skupiajmy się na drobiazgach, szukajmy porozumienia w tych trudnych dla nas okolicznościach.
2. Unikaj oglądania serwisów informacyjnych częściej niż 2 razy dziennie.
- Nie dopuść, by temat koronawirusa był głównym tematem rozmów w domu.
- Wspólnie spędzany czas? Wskazany! Ale każdy potrzebuje czasem pobyć sam. To nic złego zamknąć się w pokojach, by trochę poprzebywać w samotności, unikniemy dzięki temu konfliktów między sobą.
- Jeśli to możliwe - łącz się ze znajomymi czy rodziną poprzez video rozmowy lub zwyczajnie zatelefonuj do koleżanki, kolegi
- Odpowiadaj na pytania dziecka (adekwatnie do wieku i poziomu rozwoju). Nie pozwól, by źródłem wiedzy był dla niego jedynie Internet.

Oto kilka kontaktów - gdzie można szukać pomocy specjalistycznej mającej na celu wsparcie w obszarze zdrowia psychicznego:

  • Bezpłatne wsparcie psychologiczne świadczone przez pracowników Centrum Psychiatrii w Katowicach im. dr. Krzysztofa Czumy na rzecz osób potrzebujących wsparcia psychologicznego i porady lekarskiej z powodu epidemii i jej skutków.

  • Bezpłatne wsparcie psychologiczne online w sytuacji zagrożenia epidemiologicznego dla personelu medycznego, chorych i ich rodzin, dla osób objętych kwarantanną oraz dla wszystkich przeżywających kryzys psychiczny oferuje Centrum Psychiatrii w Katowicach im. dr. Krzysztofa Czumy.

  • Grupa wolontariuszy: psychiatrzy, psychologowie i terapeuci stworzyli grupę wsparcia dla osób potrzebujących pomocy psychologicznej w tym trudnym okresie.

  • Zdalną pomoc można uzyskać od poniedziałku do soboty poprzez połączenia telefoniczne (numery i harmonogram poniżej), Skype'a pod hasłem: wsparcie@centrumpsychiatrii.eu oraz pocztą elektroniczną pod adresem: wsparcie@centrumpsychiatrii.eu
    Harmonogram dyżurów:
    • Poniedziałek godz. 11:00 – 13:00 (psycholog, psychoterapeuta)
    tel. kom. 504 566 135;
    • Wtorek godz. 9:00 – 11:00 (psycholog, psychoterapeuta) tel. 32 603 85 19 oraz
    godz. 16:00-18:00 (psychiatra, internista, psychoterapeuta) tel. 32 603 84 24;
    • Środa godz. 9:00 – 11:00 (psycholog, psychoterapeuta) tel. 32 603 8519
    godz. 14:00-17:00 (psycholog, psychoterapeuta) tel. 32 604 84 24;
    • Czwartek godz. 11:00 – 14:00 p. Agnieszka M. (psycholog, psychoterapeuta) godz. 16:00 -18:00 (psychiatra, internista, psychoterapeuta) tel. 32 603 84 24;
    • Piątek godz. 11:00 – 14:00 (psycholog kliniczny) tel. 32 603 84 24;
    • Sobota godz. 13:00 – 16:00 (psycholog, psychoterapeuta) tel. kom. 509 540 582
    Pomoc w tej formie udzielana będzie do czasu odwołania zabezpieczeń epidemicznych. Strona Centrum: 
    www.centrumpsychiatrii.eu/aktualnosci.php

    Jeśli potrzebujecie Państwo dodatkowego wsparcia, oczywiście pozostaję do Państwa dyspozycji, proszę pisać do mnie poprzez edziennik.

Iwona Tomczyk-Król pedagog szkolny

....................................................................................

Czynniki chroniące w profilaktyce zachowań ryzykownych dzieci i młodzieży

Zachowania ryzykowne podejmowane przez młodzież to takie, które stanowią bezpośrednie lub w dłuższej perspektywie zagrożenie dla zdrowia. Są to miedzy innymi: palenie tytoniu, picie alkoholu, upijanie się, zażywanie innych substancji psychoaktywnych, wczesna inicjacja seksualna, przemoc rówieśnicza, zagrożenia behawioralne związane z nadmiernym korzystaniem z telefonu, graniem w gry komputerowe, hazardem, niekontrolowanym objadaniem się, czy zakupami. 

W największym skrócie: czynniki ryzyka zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia zachowań ryzykownych a czynniki chroniące zmniejszają to prawdopodobieństwo i zabezpieczają przed nimi. To cechy, sytuacje lub warunki życia, które zwiększają odporność osoby na działanie czynników ryzyka.

W literaturze istnieje kilka podziałów czynników chroniących. Dość przejrzysty wydaje się schemat pogrupowania tych czynników na cztery kategorie:

1.  Cechy indywidualne (tzw. atuty). Możemy je podzielić na dwie grupy. Predyspozycje biologiczne, czyli dobre funkcjonowanie intelektualne, uzdolnienia i stan zdrowia fizycznego oraz psychicznego. Do drugiej grupy zaliczymy te predyspozycje, które powstały na drodze edukacji, wychowania i własnych przemyśleń. Znajdą się tu wszelkie zdolności społeczne, umiejętność radzenia sobie z emocjami, ale także takie cechy jak: poczucie odpowiedzialności, spójności, czyli wierności własnym przekonaniom. Istotną rolę odgrywa tu również pozytywny obraz własnej osoby, poczucie sensu życia, optymizm i poczucie humoru.

2.  Cechy rodziny. Dla młodego człowieka bardzo ważna jest rodzina dająca mu siłę i wsparcie, zapewniająca miłość i opiekę, zaspokająca jego podstawowe potrzeby. Istotne jest również zaangażowanie rodziców w naukę i życie szkolne dziecka, wspieranie dobrych relacji z rodzeństwem i rówieśnikami. Nie możemy zapomnieć tutaj o relacjach w rodzinie, zarówno między dzieckiem a rodzicami, jak i samymi rodzicami (umiejętność rozwiązywania konfliktów, rzadko występujące kłótnie).

3.  Cechy społeczności lokalnej.Znajdzie się tutaj mieszkanie w spokojnej i bezpiecznej dzielnicy, obecność troskliwego sąsiedztwa. Najbliższe otoczenie może być też miejscem, gdzie młody człowiek będzie rozwijał swoje zainteresowania (ośrodki kultury, kluby sportowe) ale także wypełniał role społeczne, świadczył pomoc innym. W zamian zostanie doceniony i wzmocniony. Niebagatelną rolę w tej grupie czynników chroniących odgrywa szkoła – dobre relacje z nauczycielami, otrzymywanie od nich wsparcia i opieki. Ważną rzeczą jest też reagowanie na zachowania ryzykowne oraz zachęcanie uczniów do zwracania się ze swoimi problemami do nauczycieli. Szkoła to również środowisko rówieśnicze a to oznacza dbanie o pozytywne relacje miedzy uczniami, kształtowanie umiejętności społecznych. To tutaj młodzież z grup o podwyższonym ryzyku może otrzymać dodatkowe wsparcie.

4.  Cechy polityki i kultury społeczeństwa rozumiane jako dostęp do służb społecznychi ochrony zdrowia, niski poziom społecznej akceptacji przemocy i dyskryminacji, obecność kampanii społecznych i zajęć profilaktycznych.

Wiadomo nie od dziś, że dzieci i młodzież lepiej rozwijają się w warunkach im sprzyjających. Co mogą zrobić rodzice by wesprzeć swoje dziecko w rozwijaniu umiejętności „omijania zagrożeń”?

1.  Akceptuj swoje dziecko. Dzięki temu będzie budowało zaufanie do siebie i swoich możliwości. Nawet, jeśli poniesie ono porażkę, łatwiej mu będzie zmotywować się do podejmowania wysiłku i starań. Zachęcaj dziecko do wyrażania swoich uczuć i traktuj je z należytą uwagą i szacunkiem. Młody człowiek ma prawo odczuwać niepokój czy złość. Akceptuj te emocje.Powiedz: „rozumiem”, „to musiało być trudne dla ciebie”. Nazwij te uczucia: „wygląda na to, że jesteś wściekły”, „wytrąciło cię to z równowagi”. To naprawdę pomaga.

2.  Stosuj wzmacniające i korygujące informacje zwrotne. Dzięki tym informacjom dziecko poznaje swoje mocne i słabe strony. To pomaga w budowaniu właściwego obrazu samego siebie. Słabsze strony zaakceptujemy łatwiej, gdy mamy świadomość tych mocniejszych. Chwal za konkretną rzecz, za włożony wysiłek i upór. Nie oceniaj ogólnie i nie chwal za wszystko – gdy coś zrobione byle jak jest pochwalone może zniechęcić dalszej pracy. Warto podzielić się też swoim uczuciem: „jestem pod wrażeniem, jak dokładnie posprzątałeś pokój”, „jestem dumny, że pomogłaś koledze”. Jeśli natomiast czegoś nie aprobujemy, możemy zastosować ten sam schemat: „nie podoba mi się, że w twoim pokoju jest taki bałagan”, „jestem zdenerwowana, gdy spóźniasz się do domu”. Przedstawmy swe oczekiwania i jasno je wyraźmy: „zależy mi na tym, abyś pozbierał rzeczy z podłogi”, „oczekuję, że następnym razem przyjdziesz punktualnie”.

3.  Zachęcaj do samodzielności. Często rodzice rozwiązują problemy za dziecko w sytuacji,
w której mogłoby sobie samo z nim poradzić. Pozwól mu dokonać wyboru (na miarę jego możliwości), okaż szacunek i zainteresowanie dla jego zmagań, zachęć, by skorzystało
z cudzych doświadczeń. Wiele problemów dziecko będzie musiało samo rozwiązać lub sobie
z nimi poradzić, np. przeżyć trudne chwile, przeżyć trudne uczucia. Rodzic może mu wtedy towarzyszyć i wspierać go poprzez uważne słuchanie, okazywanie mu zrozumienia, dawanie wsparcia.

Na stronie Ośrodka Rozwoju Edukacji można pobrać bezpłatną publikację Poradnika dla rodziców: Jak kochać i wymagać.

https://www.ore.edu.pl/2015/04/wychowanie-3/

 

Bibliografia:

Adele Faber, Elaine Mazlish: Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały, jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły. Media Rodzina, Poznań 1997.

Anna Dzielska: Zachowania ryzykowne. Instytut Matki i Dziecka, Warszawa 2017

AgnieszkaJaros, Rafał Jaros: Czynniki ryzyka i czynniki chroniące związane z zachowaniami problemowymi – przegląd badań przeprowadzonych w Polsce.Uniwersytet Łódzki, Instytut Nauk  Społeczno-Ekonomicznych w Łodzi

Kinga Sochocka, Karolina Van LaereJak chronić dziecko przed nałogowymi zachowaniami. Fundacja Poza Schematami.

www.centrumdobrejterapii.pl/materialy/zachowania-szkodliwe-mlodziezy-i-mlodych-doroslych-czynniki-ryzyka-i-czynniki-chroniace/

 ...................................................................................

Poranna gimnastyka

 

...................................................................................

Prawidłowa postawa siedząca przy biurku

 

...................................................................................

Ćwiczenia - palce stóp

 

...................................................................................

Jak bezpiecznie zdjąć rękawiczki jednorazowe?

 

...................................................................................

Maseczki

 

...................................................................................

Ćwiczenia z myszką

 

...................................................................................

Ćwiczenia na równowagę

 

...................................................................................

 Masz problem? - Zadzwoń, ktoś czeka by Tobie pomóc!!!

Masz Problem? Czujesz  smutek, złość, bezsilność. Jesteś ofiarą przemocy fizycznej lub psychicznej, a wstydzisz się o tym powiedzieć w szkole, do Twojej dyspozycji oddajemy bezpłatne nr telefonów, gdzie specjaliści porozmawiają z Tobą i doradzą co w Twojej konkretnej sytuacji można zrobić. Jeśli chcesz podczas rozmowy zachowasz całkowitą anonimowość. Pamiętaj także o tym, że przemoc to nie tylko bicie, kopanie itp. Przemocą jest także wyzywanie, wyśmiewanie, poniżanie itp. Pamiętajcie o tym, że nie jesteście własnością rodziców. Jesteście młodymi ludźmi, którzy oczekują szacunku i godnego traktowania przez dorosłych.

Czasem ludzie dorośli nie zdają sobie z tego sprawy albo po prostu zapominają, że Wy też jesteście ludźmi, że czujecie
i bardzo łatwo jest Was skrzywdzić. Wszystkie dzieci
i młodzież do 18 roku życia mają prawo do:

Wypowiedzi własnego zdania w ważnych dla nich sprawach, w których dorośli powinni ich wysłuchać,

Życia bez przemocy i poniżania,

Ochrony przed złym traktowaniem i krzywdzeniem psychicznym i fizycznym,

Miłości, wychowywania przez oboje rodziców, także, gdy rodzice nie mieszkają razem,

Nauki , wypoczynku i pełnej opieki medycznej,

Aby wszystkie sprawy w sądach i urzędach, dotyczące dzieci, uwzględniały najpierw ich dobro, a potem interesy dorosłych,

Życia i prawidłowego rozwoju psychicznego, fizycznego
i umysłowego,

Prawa dziecka, Wasze prawa powinny być przestrzegane
w domu, w szkole, na ulicy – wszędzie, a jeśli nie są, dzwońcie, pomożemy Wam!!!

Terenowy Komitet Ochrony Praw Dziecka
32 266 03 87

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie 32 267 81 08

Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
116 111

Rzecznik Praw Dziecka
22 583 66 00  
0 800 12 12 12
rpd@brpd.gov.pl

Infolinia Rzecznika Praw Dziecka  0 800 767676

Kryzysowy Telefon Zaufania
116 123

Telefon Zaufania Katowice 0 800 222 315

Telefon Zaufania Niebieska Linia 0 801 120 002

Telefon Zaufania dla Ofiar Przemocy Seksualnej
22 878 11 12

Służby Ratownicze 112

Policja 997

Od 9 kwietnia 2020 roku funkcjonuje w naszym mieście Telefon Zaufania

508 795 959

533 325 741

Telefon przeznaczony jest dla rodziców i dzieci z będzińskich placówek oświatowych, potrzebujących wsparcia w tym trudnym dla wszystkich okresie pandemii i izolacji.

Telefon Zaufania jest dostępny wg następującego harmonogramu:

Poniedziałek, środa , czwartek
17.00-20.00

Wtorek  9.00-12.00

Piątek 12.00-15.00

 

Szczera rozmowa z drugą osobą może znacznie zmniejszyć poziom stresu! Zapraszamy!

 

JEDNYM TELEFONEM MOŻESZ ZMIENIĆ SWOJE ŻYCIE, NIE BÓJ SIĘ DZWOŃ !!!